dagboekje

4/01/2010
Tijd om terug naar huis te gaan.
Het tripje naar de hoofdstad had me opgeladen en ik was terug kaar voor de brousse.
Mijn gardien had tomatensaus met rijst klaar gemaakt. What else?
Maar stiekem smaakte het me en moest ik toegeven dat ik zijn tomatensaus gemist had.

5/01/2010
Terug aan het werk. Ik begin de dag met mijn taalcursus Mooré. Niet simpel. Het is een taal waar uitspraak enorm belangrijk is. Gewone klinkers, klinkers nasaal uitgesproken, klinkers die wij niet kennen..
Algemene hilariteit wanneer ik het woord neus: yôôre (oo nasaal uitgesproken) moet nazeggen.
“Wat is er?”
“Je spreekt het verkeerd uit? Je moet de oo nasaal zeggen”
“mmm, ok.” Ik probeer nog eens.
Gelach..
“Wat is er? Bestaat het andere niet misschien?”
Hij lacht. “Jawel, maar..”
Hij schrijft iets op een papiertje en schuift het me toe.
Ik lees: Penis

Ik samen met mn baas (links) en de president van de Naamgroep van Ninigui (ongeveer zelfde organisatie, maar voor andere dorpen)


6/O1/2010

Vandaag gaf ik mijn eerste computerles. Heel vreemd om met computeranalfabeten te werken. Voor ons is die machine zo vanzelfsprekend. Iedereen weet toch dat je op ‘kruisje’ moet duwen om iets te sluiten, of op ‘enter’ moet duwen als je naar beneden wil gaan. Niet dus...



7/01/2010
Mijn eerste handwas! Haleluya! Quel travail! Begonnen om 10h geïndigd om 11h30. Resultaat: 10 stukken propere was en vingers die helemaal open liggen. Dit alles tot groot amusement van de vrouwen hier.

11/01/2010
Vandaag was er een feest voor de Chef de village van Ronga. (Chef de village is de traditionele baas van het dorp, die nog steeds heel veel invloed heeft ) Ieder jaar vereren ze de chef door cadeautjes te schenken. Iedere familie geeft wat ze kan. Ofwel wat geld, enkele kilo’s pindanoten of Sorgho (soort graan) De ceremonie begint met de rituele slachting van een kip. Aangezien ik (en ik denk de meeste mensen in het westen) zo vervreemd ben van mijn eigen voedselvoorziening, was dat een rare ervaring. Ik had nog nooit een kip zien gedood worden. Ze nemen de kip en snijden de nek door, ze laten het bloed voor een tijdje vloeien en gooien de kip opzij. Daarna spartelt de kip nog voor twee minuten in het rond. Uiteindelijk is ze dood en de mensen juichen.

de kip!



de berg Sorgho





16/01/2010
Tripje naar Ouahigouya. Op de foto zie je mensen aan het werk bij zonsondergang bij de barage


19/01/2010
In Afrika heerst momenteel voetbalgekte. Het is Coupe d’Afrique! Ik veronderstel dat dat de tegenpool van UEFA in Europa is, ik ken niks van voetbal… Aangezien mijn organisatie één van de twee tv’s in het dorp herbergt én de enige plaats is waar je niet moet betalen, stroomt hier praktisch elke avond een massa volk toe. 60 à 80 man op elkaar gepropt, kinderen die in de bomen klauteren om een glimp op te vangen van het TV’tje in de hoek. Teleurstelling: Burkina verliest tegen Ghana met 0 – 1 en ligt er na twee matchen al uit.