voor de rest in Burkina

Het is nu echt snikheet. de muren zijn warm, de vloer is warm, de wind is warm. op verfrissing moet je soms wachten tot 12h 's nachts en om 06h begint het terug. Het enige wat je kan doen is zweten.

Ik moet iedere dag mijn haar opsteken, anders krijg ik zweetbubbels in mn nek. Jammergenoeg is dit niet de enige plek waar ik zweetbubbels krijg.

Ik begin eindelijk wat mooré te verstaan en kan een miniconverstatie houden.

Ik heb een vergevorderde haat voor vliegen ontwikkeld

Toen ik vorige maand voor de eerste maal in 4 maanden in een supermarkt was begon mijn hart letterlijk 10 maal sneller te slaan. Ik moest mij ook enorm inhouden want mocht enkel datgene kopen wat kon bewaren zonder frigo en in de hitte. Resultaat was veel minuutsoepen en knormaaltijden.

Heb beseft dat vertrekken de beste beslissing was die ik tot nu toe gemaakt heb. Maar dat het soms echt wel verdomd moeilijk is!

Ik heb de tijd om mijn benen te epileren met een pincet en doe dit ook...

De inventaris waar ik aan werk is bijna klaar. Na door eindeloze documenten aangevreten door muizen, met foute, onvolledige, elkaar contradicterende informatie te hebben gesnuisterd.

Na zo'n bang te hebben voor vertrek om te vermageren, ben ik hier natuurlijk verdikt.

Heb mijn liefde voor zwemmen terug gevonden. iedere week probeer ik een goede workout te doen. Is zowat de enige beweging ik hier heb.

Mijn zus komt binnen drie weken en daar ben ik heel blij om! Ben benieuwd hoe ze op dit alles gaat reageren.

that's all for know...

dikke kus!