lijstjes

Ik ga mijn laatste maand in in Burkina. En ik dacht dat het tijd was om een kleine balans op te maken:

What I love about Burkina

- De zondagmiddag laten voorbij glijden onder de mangobomen, met veel goedkoop bier
(€1 voor een fles van 65cl) en een vers kipje (onthoofd, gepluimd, in stukjes gehakt en op de grill gelegd na bestelling)

- Je kan het ganse jaar door met flipflops rondlopen.

- De achterwerken van Burkinabe mannen hebben een hoge knijpbaarheidsfactor.

- Iedereen danst! Jong, oud, dik en dun. Op elk moment van de dag kan men in een dans uitbarsten. Overal speelt luide Afrikaanse muziek, wat een heel leuke ambiance geeft in de stad. En in de nachtclub. Wel.. Als je even niet oplet is er wel iemand die je vast pakt en zijn lichaam tegen je drukt. Dat laat ik gewillig toe als de persoon in kwestie een kathedraal van een lichaam heeft, die afrikanen neigen te hebben.

- Burkinabe Frans. Enkele tips: ze praten met de rollende RRRRR; ze zeggen nooit: es-ce que je peut, maar: Il faut me donner; eindig je zinnen met “D’eh” zoals: c’est pas facile d’eh of ça c’est beaucoup d’eh; en als laatste zeg: “Il fait deux jours” om te zeggen dat het al lang geleden is dat je iemand gezien hebt, ook al is het al twee weken geleden.

- Stoffen kopen op de markt en je eigen op maat gemaakte kleedjes laten maken voor een totale schamele prijs van € 2,5. (je moet wel 3 tot 5 keer teruggaan bij de tailleur vooraleer het écht goed is, maarja. dat neem je er dan wel bij)


What I don't love

- Een gesprek met een wildvreemde die naar je toe komt en die één of meerdere van volgende elementen bevat:
moi je veux une femme blanche,
je veux avoir une correspondance avec vous,
je veux aller en Europe. Tu vas pas m’aider?,
‘Mam data foo’ is Mooré voor Ik wil jou.
Je kan dus wel zeggen dat ze direct zijn. Een beetje te direct voor mij. Beste methode is zeer ongeïnteresseerd kijken, korte antwoordjes geven en wachten tot ze afdruipen.

- Als mensen je aandacht willen trekken gebeurt dat meestal als volgt: EY NASARA (blanke) of EY PSSSSSST, VIENS ICI! Doet me iedere keer koken. Precies of je een hond bent.

- De onmogelijkheid om deftige en volledige informatie te krijgen. En het gebrek aan en het gebruik van een planning. Het heeft geen nut om een deftige planning op te maken, want er is geen mens die zich er ooit aan houdt.. uiterst frustrerend. dan plan je om die 4 dagen aan iets te werken en dan komt de derde dag opeens een horde mensen af voor een activiteit die de volgende twee dagen zal plaatsvinden. en niemand die mij natuurlijk iets gezegd heeft. Great..

- Het gebrek aan keuze van eten. Nooit kunnen eten wat je wil wanneer je wil. altijd maar hetzelfde, hetzelfde, hetzelfde. Maar mijn mamaaatje heeft al beloofd om frietjes met stoofvlees, vol au vent en vleesbrood met krieken te maken de eerste week, dus dat komt allemaal terug vlug goed!

TOT GAUW!!! Zet de CAVA maar klaar en haal lekkere snacks in huis voor als ik op bezoek kom :)