In Burkina is het ook de gewoonte om voor ieder feest een bijhorende pagne te voorzien. Een pagne is een stuk stof waar de mensen kleren van maken. De dag van het feest , en het feest kan gaan van wereld aidsdag of de nationale feestdag tot de opening van een nieuwe moskee, gaat iedereen gekleed in dezelfde pagne. (of iedereen die het kan betalen) De mannen maken een hemd en een broek of een traditioneel habijt en de vrouwen zie je in de meest verschillende soorten jurken. Weken op voorhand vroeg men mij al: “heb je de pagne voor 8 mars al?” (hier refereren ze niet naar vrouwendag, maar naar “8 mars”) Ik moest altijd nee antwoorden. Eerlijkgezegd vond ik de pagne van “8 mars” helemaal niet zo mooi.
Zo kwam het dat 8 maart kwam en ik geen pagne had. Maar dat was niet zo erg… In mijn dorp Koumbri waren ze namelijk te laat begonnen met de voorbereidingen waardoor beslist werd dat onze “8 mars” op 20 maart zou plaatsvinden. Na lang aandringen van verschillende kanten besloot ik toch een last minute dress te maken. Ik kocht drie dagen op voorhand de pagne op de markt en haaste me naar de kleermaker.
20 maart vertrok ik, uitgedost in pagne, naar onze “8 mars”. Ik was blij dat ik toch een jurk had gemaakt. Ik kreeg vele complementjes in de aard van: “aah, tu es devenue une vraie africaine maintenant!” Ik moest erom lachen. Niet echt dacht ik, maar ik zie er alleszins kleurrijker uit dan normaal.
Ze hadden een wielerwedstrijd en een voetbalwedstrijd voor vrouwen georganiseerd, er waren dansende en zingende vrouwen, speeches over het nut van onderwijs voor meisjes, een toneelstukje en er werden bomen geplant. Mooi allemaal.
Daarna etenstijd! Er waren frietjes, kip, salade, kroepoek en frisdranken. Of toch voor degene die het meest hadden bijgedragen voor het feest. (de gemeente had de mensen gevraagd om bij te dragen voor de kosten van het feest omdat daar geen budget voor was) Ik had blijkbaar genoeg bijgedragen en mocht lekker eten. De rest kreeg rijst met saus.
Ik voelde me wat ongemakkelijk zittend in de hangaar aan de tafels met het lekkere eten terwijl de rest jaloers naar binnen keek, wachtend op hun pot rijst. Maar goed, ik heb ook al eens aan de andere kant gestaan. Bij een feest waar een hele bende blanken en overheidsverantwoordelijken aanwezig waren. De ‘belangrijke’ mensen waren lekker aan het eten terwijl de andere genodigden meer dan een uur moesten wachten op hun rijst! We kregen zelfs geen water om te drinken! Ik moet er wel bij zeggen dat ik er na drie kwartier toch werd uitgepikt om een bord van het lekkere eten te gaan eten. Als Nasara (blanke) heb je hier sowieso wel voordelen. Zo gaat dat hier dus in Burkina. De rijke en belangrijke mensen krijgen het lekkerste en het eerst iets te eten. Op ons feest voor vrouwendag kreeg de rest toch ongeveer tegelijkertijd iets te eten en te drinken.
Maar goed onze “8 mars” op 20 maart was al bij al goed verlopen en we vertrokken tevreden terug naar huis.
Vergadering voor vrouwendag in Koumbri
Vergadering met vooraan madame le maire
Frietjes maken!!
Ik mocht ook een cadeautje geven aan een vrouw die 3de geworden was bij de wielerwedstrijd. :)
With my favourite ladies in red: Salimata, Hèlene & Bibata
Geen opmerkingen:
Een reactie posten